A entrada do camiño de santiago no municipio de Palas de Rei realízase a través da aldea de Portos, inmersa nun frondoso val. Preto daquí existe un desvío para ir a Vilar de Donas, igrexa que constitúe un dos exemplos máis importantes do románico galego. Aínda que situada fóra do trazado do camiño merece a pena visitala. Non século XII instaláronse aquí os Cabaleiros da Orde Militar de Santiago, que combatían ós salteadores que abundaban no Camiño e esta igrexa foi ou lugar de enterramento dos membros dá Orde en Galicia. Ademais de valiosos sarcófagos, a igrexa posúe fermosísimas pinturas do século XIV . O camiño continua por Letedo, coa súa igrexa de Santiago. En Lestedo, houbo un cemiterio de peregrinos e un hospital, fundado pola familia dous Ulloa. Prosegue pola estrada cara a Valos, onde existe unha fonte coñecida como Fonte do Remollón, polo costume dos peregrinos de bañarse nela. O traxecto continua en descenso ata o casarío de Mamurria, a uns 500 metros de Valos. Deixaremos atrás Brea e Lamelas, lugares onde abundan as plantacións de eucaliptos. Logo virá o alto do Rosario, onde xa se albiscan as afastadas cumes do pico sacro e onde disque os peregrinos finalizaban esta etapa cun rezo do santo rosario, dando así nome a estas casas, atravesamos un bonito carballal e chegamos a Palas de Rei entre piñeiros e eucaliptos. Abandonamos Palas de Rei pola N-547 para meternos á esquerda por un camiño pavimentado de lousas. O camiño francés abandona Palas de Rei polo Campo dos Romeiros, tradicional lugar de encontro de peregrinos, onde tomaban forzas para afronta-la derradeira etapa da súa peregrinaxe. O primeiro núcleo que atopamos é Carballal , para logo chegar a San Xulián do Camiño .Aquí temos un cruceiro e a igrexa románica de San Xulián. Conta a lenda que Xulián, un soldado, matou por erro aos seus pais. Arrepentido, dedicouse á atención dos peregrinos nun hospital xunto coa súa muller, ata que un día un Anxo visítao para comunicarlle o perdón divino. O camiño continua por sendas entre árbores. Preto están os Pazos de Ulloa, inspiradores da afamada novela de Emilia Pardo Bazán, e lugar de residencia da raíña Dona Urraca. A Pallota e Outeiro son os seguintes lugares, e chegamos a Pontecampaña onde atravesamos o río Pambre. Nas proximidades atópase o Castelo de Pambre. Un camiño rural condúcenos a este castelo señorial construído por Gonzalo de Ulloa a finais do século XIV. Recoñecida fortificación que resistiu á revolta irmandiña. Moi preto está Casanova, e Porto de Bois, que foi escenario da batalla entre os da Casa de Trastámara e Fernando de Castro, o conde de Lemos, sendo derrotado este último e tendo que exiliarse, primeiro en Portugal e logo en Inglaterra. A travesamos Campanilla, e xa por estrada deixaremos atrás o pobo de Couto e a provincia de Lugo.